Skip to main content

Posts

स्वार्थ - परमार्थ

  स्वार्थ - परमार्थ सध्या जे नाणं बंगालमधून दिल्लीकडे उडवलं जातंय त्याला 2बाजू आहेत. जे दोन प्रश्न आधीपासूनच चव्हाट्यावर होते तेच या नाण्याच्या दोन बाजू म्हणून एकत्र आलेले आहेत- safety of women in workplaces आणि violence against healthcare workers. आपण इतके बोथट झालोय का की जोपर्यंत बलात्कार निर्घृण नसेल तोपर्यंत आपला attitude हा ' ये तो होताही रहता है, इसमे क्या नई बात हुई?!' असा असतो. इतक्या श्र्वापदी (जनावर सुद्धा अशा क्रूरतेने दुसऱ्या जनावराला मारत नसेल) प्रकारे एका on duty बाई चा सामूहिक बलात्कार आणि हत्या होत असेल तर हे society as a whole म्हणजे संपूर्ण समाजाचं अपयश आहे. तेव्हा हा मुद्दा केवळ doctors पुरता मर्यादित नसून तो We all vs The Sytem असा आहे. समूहाने राहणे याचा मुळातच उद्देश सामाजिक सुरक्षा होता, त्यामूळे आपल्याला पटो किंवा ना पटो, आवडो किंवा ना आवडो आपण समाजाचं देणं लागतो अन्यथा आज जर हिच्यासोबत झालं तर उद्या दुसरी, परवा तिसरी हे होतच राहील... जोपर्यंत प्रॉब्लेम माझ्या घरापर्यंत पोहोचत नाही तोवर मला काय करायचंय असा समज आपला असेल किंवा लढणारे लढुदेत ; आपण बरं अ...
Recent posts

लाज़िम है कि हम भी देखेंगे

 लाज़िम है कि हम भी देखेंगे | The movie that has stirred quite an air amidst big budget conventional Bollywood films- The Kashmir Files...this is my take on this movie - एक प्रेक्षक ,एक भारतीय, एक हिंदू आणि एक स्त्री अशा point of view ने.... First of all- as quoted by Ram Gopal Verma- this movie has broken the records and age old bolly-tradition of showing the skin, the perfect bodied actresses starving themselves to get into the shape only to play a sidekick to the "hero" ; the unsaid requirement of heroes to be from established "clubs" and "houses" of Bollywood ; the item numbers...No ; Indian audience today has made a very conscious choice of going beyond its reputation as an audience... A movie without a tinge of humor ; the truth that gets under your skin to the very bone and flesh and a dead silence of acute guilt that follows it for why you didn't know what all you know now ..how much oblivious to the truth we were....the movie that was not me...
                                                                        क्यों  यारा कुछ बातें तुम्हें बैठकर बतानी थी , एक cup coffee तेरेसंग बाँटनी थी |  पूँछना था तुझे , क्या याद भी हूँ मैं ? अरे वही तो हूँ ,जो तुझे देखके पगलोंकीतरह मुस्क़ुराती थीं ,                         बस  बेवज़ह हँसके निकल जाती थीं |  हाँ , मुझे तो तुम पूरे के  पूरे याद हो , वही लम्बी उँगलियाँ , वही अदाएं , तूम्हारे घुँगराले  बाल , वही  लेबाज़  वही ग़ुरूर , वही चाल , जैसे नई बोतल पुरानी शराब  शराब से याद आया ज़नाब , हमपे आपका नशा सा था ! हिम्मत तो हममें तबभी थी , पर वक़्त थोड़ा ख़राब सा था  वैसे महोब्बत तो की आपने भी थी , शायद बोलने में कच्चे थे |  पता हैं मुझे , table पर पड़े ठन्डे चाय के मेरे c...
                                                                                         केवळ                             तो शांत होता ..... नेहमीसारखाच ! आपण रौद्र आहोत याची त्याला जाणीव होती.  रत्नाकर, सिंधू . पायोधी . आपली अनंत नावे ; अथांग .अपरंपार, असीम ,अजस्र , अशी अनंत विशेषणे सार्थ असल्याचा त्याला अभिमान नव्हे माज होता ! तरीही तो शांतच असे कारण संपूर्ण सृष्टीच त्यासमोर नतमस्तक होत असे .  एकीकडे धरणीच्या तुकड्याला चहुबाजूने विळखा घालून दुसरीकडे आकाशाला मुक्तहस्ते आलिंगिन  द्यावे इतका त्याचा विस्तार...... आणि तळ भेदू पाहण्याऱ्या सूर्यकिरणांना ला...
One night....... One night,  he decided to get out of the usual ornateness of his lavish lifestyle. He wanted to see the real world, being the prince he could breeze-through the castle. He felt the gentle wind touching his face, the smell of grass flowers left him mesmerized,the huge canvas of night sky lit with thousands and thousands of stars rendered him speechless! He wanted to see more, the world outside the castle was so beautiful! He couldn't think of a single reason why his father must have had him banned from leaving the castle?! He was now walking through the street and heard the unusual voice. The voice literally ripped him apart! “what sort of noise is that?!”, he thought. As he was approaching towards the source, he saw a bunch of people discussing about the tragic thing that was happened to a very wealthy merchant. The screams were of a lady standing besides the pyre. The prince didn't understand anything; how could he?! He had never seen the cry,the sorr...

मी अन् माझे दैव!

मी अन माझे दैव ! (बलात्काराला बळी पडलेल्या दुर्गेस समर्पित ) क्षण  माझा आला होता ,              दैवाने तो दूर  लोटला ; मग भग्न कधी जाहले               माझेच मजला कळले नाही ! या चोरट्या हास्यामागे                 कैक अश्रू लपवू पहिले   पण ;कोरड्या आसवांचे             दुःख   तुजला दिसलेच नाही !  करून यज्ञ "'त्या''  दिनी            माझ्याच निष्फळ प्रयत्नांचा दिली आहुती प्राणपणाने            जी तुजला पोहोचलीच नाही ! रंग चोरले माझे            याच क्रूर दैवाने  अन बेरंगात त्याच्या            आकंठ रंगले मी ! सावलीने माझ्या              घात माझाच केल...

kuchh changes achhe hote hai

क्योंकि कुछ changes अच्छे होते हैं !                         गुलज़ार .....या नावातच जादू आहे !अन लोकसत्ताने आयोजित केलेल्या कार्यक्रमाच्या निमित्तानी या जादुई व्यक्तिमत्वाला 'याचि देही ' पाहण्याचा अविस्मरणीय योग आला ! नाही, नाही . . . . .  हा blog गुलज़ार यांच्यावर नाहीये (गुलज़ार  बद्दल इतक्या लोकांनी इतकं काही मनापासून भरभरून लिहिलंय की बस्स . . . . उसपे भी बन्दे का दिल आ जाए ! आणि माझी तितकी योग्यताही नाही . . . असो .  . . )त्यांच्याशी झालेल्या गप्पांमधून अनेक गोष्टी ,अनेक महत्वाचे मुद्दे समोर आले माझे पुढचे काही ब्लॉग्स याच मुद्द्यांना धरून , त्यावरच based असतील . . . . . .पहिला मुद्दा जो मला तुम्हा वाचकांसमोर अगदी प्रकर्षाने मांडला जावा असं वाटतं तो म्हणजे " भाषेचा " !                       "आपल्या " भाषेत नवसाहित्य निर्मिती आजच्या generation नी  करावी ही प्रत्येक लेखकाची सुप्त इच्छा आहे अन ग...