Skip to main content
                                                                       क्यों 


यारा कुछ बातें तुम्हें बैठकर बतानी थी ,
एक cup coffee तेरेसंग बाँटनी थी | 

पूँछना था तुझे , क्या याद भी हूँ मैं ?
अरे वही तो हूँ ,जो तुझे देखके पगलोंकीतरह मुस्क़ुराती थीं ,
                        बस  बेवज़ह हँसके निकल जाती थीं | 

हाँ , मुझे तो तुम पूरे के  पूरे याद हो ,
वही लम्बी उँगलियाँ , वही अदाएं , तूम्हारे घुँगराले  बाल , वही  लेबाज़ 
वही ग़ुरूर , वही चाल , जैसे नई बोतल पुरानी शराब 

शराब से याद आया ज़नाब , हमपे आपका नशा सा था !
हिम्मत तो हममें तबभी थी , पर वक़्त थोड़ा ख़राब सा था 

वैसे महोब्बत तो की आपने भी थी ,
शायद बोलने में कच्चे थे | 
पता हैं मुझे , table पर पड़े ठन्डे चाय के मेरे cup खुद नहीं बदला करते थे !

आजभी मेरा वही सवाल हैं जो पहले था ,
क्या एक इन्कार देना इतना भी मुश्किल था ?
एक इन्कार का ही तो इज़हार किया था !
वो भी न दे पाए आप ,
"झल्ली हो" कहेकर मुस्कुरा दिए ,' हाँ 'भी नहीं कहा साफसाफ 

कर देते इन्कार तभी , तो बुरे से बुरा क्या हो जाता ?
एकतरफ़ा प्यार मानकर ज़िन्दगी काँट लेते ,
क्योंकि अग़र एकतरफ़ा सच्चा था तो एकतरफ़ा ही अच्छा था ,
एकतरफ़ा ही अच्छा था , हमें शायद कोई और मिल जाता 
माना आपको भुला नहीं पाते पर  अब ये हररोज़ ख़ालीपन हमसे सहा नहीं जाता 

आजकल तो कई गहरे हादसे होते हैं मेरे साथ !
सपनेमें भी  याद आती है सारी कही-अनकही बात 
जो तुमसे कहना चाहती थी ,
इसीलिए यारा एक cup  बाँटना चाहती थी'

परसों भी एक हादसा हुआ ,
न जाने आँचल किसने थाम लिया ,
पलकें उठीं ,नज़र मुड़ी , 
बड़े ग़ुस्से में मैनेतो आँचल ज़ोरसे खींचना  चाहा था 
पर कर न पाई ऐसा , क्योंकी वो तो तुम्हारी यादोंपे जो अटका था !
याद हैं हमारी दीवार पे लगी photo, शादी के'दिन वाली'?
बस उसी frameके किसी कोने में फस सा गया था. .... 

जब बुलावा आया था , ग़ुस्सेमे बोल दिया नज़ाने मैंनेभी ,
" इस बार जल्दी ना  आए तो देख लेना ,
चली जाउंगी  छोड़ कर ,फिर मनाने मत आजाना !"
एक बात तक नहीं मानते थे मेरी , तो फिर क्योँ मानली मेरी ये बेतुकीसी बात ,
और आगये तिरंगे में लिपटे हुए मौत के साए के साथ। ........ 

जुल्फ़े मेरी मैं युहीं खुली छोड़ा करती थीं , तुम्हें वो सुलझाना पसन्द जो था 
पर अब तो जुल्फ़ोने उलझानाही छोड़ दिया हैं !

अब आदत सी हो गई है तकिये को भी -रातभऱ आँसू ोंमें चुपचाप भीग जाने की 
अब आदत सी हो गई है मुझेभी ,सुबह सिर्फ़ एक cup चाय बनाने की 
अब आदत सी हो गई है, चाँद को शायराना'नज़रिए से ना देखने की 
अब आदत सी हो गई है, लब्जोंको कागज़ पर बिना उतारे छोड़ देने की.............. 
                                                                    
                                                                            -shruti.J.


Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

स्वार्थ - परमार्थ

  स्वार्थ - परमार्थ सध्या जे नाणं बंगालमधून दिल्लीकडे उडवलं जातंय त्याला 2बाजू आहेत. जे दोन प्रश्न आधीपासूनच चव्हाट्यावर होते तेच या नाण्याच्या दोन बाजू म्हणून एकत्र आलेले आहेत- safety of women in workplaces आणि violence against healthcare workers. आपण इतके बोथट झालोय का की जोपर्यंत बलात्कार निर्घृण नसेल तोपर्यंत आपला attitude हा ' ये तो होताही रहता है, इसमे क्या नई बात हुई?!' असा असतो. इतक्या श्र्वापदी (जनावर सुद्धा अशा क्रूरतेने दुसऱ्या जनावराला मारत नसेल) प्रकारे एका on duty बाई चा सामूहिक बलात्कार आणि हत्या होत असेल तर हे society as a whole म्हणजे संपूर्ण समाजाचं अपयश आहे. तेव्हा हा मुद्दा केवळ doctors पुरता मर्यादित नसून तो We all vs The Sytem असा आहे. समूहाने राहणे याचा मुळातच उद्देश सामाजिक सुरक्षा होता, त्यामूळे आपल्याला पटो किंवा ना पटो, आवडो किंवा ना आवडो आपण समाजाचं देणं लागतो अन्यथा आज जर हिच्यासोबत झालं तर उद्या दुसरी, परवा तिसरी हे होतच राहील... जोपर्यंत प्रॉब्लेम माझ्या घरापर्यंत पोहोचत नाही तोवर मला काय करायचंय असा समज आपला असेल किंवा लढणारे लढुदेत ; आपण बरं अ...

kuchh changes achhe hote hai

क्योंकि कुछ changes अच्छे होते हैं !                         गुलज़ार .....या नावातच जादू आहे !अन लोकसत्ताने आयोजित केलेल्या कार्यक्रमाच्या निमित्तानी या जादुई व्यक्तिमत्वाला 'याचि देही ' पाहण्याचा अविस्मरणीय योग आला ! नाही, नाही . . . . .  हा blog गुलज़ार यांच्यावर नाहीये (गुलज़ार  बद्दल इतक्या लोकांनी इतकं काही मनापासून भरभरून लिहिलंय की बस्स . . . . उसपे भी बन्दे का दिल आ जाए ! आणि माझी तितकी योग्यताही नाही . . . असो .  . . )त्यांच्याशी झालेल्या गप्पांमधून अनेक गोष्टी ,अनेक महत्वाचे मुद्दे समोर आले माझे पुढचे काही ब्लॉग्स याच मुद्द्यांना धरून , त्यावरच based असतील . . . . . .पहिला मुद्दा जो मला तुम्हा वाचकांसमोर अगदी प्रकर्षाने मांडला जावा असं वाटतं तो म्हणजे " भाषेचा " !                       "आपल्या " भाषेत नवसाहित्य निर्मिती आजच्या generation नी  करावी ही प्रत्येक लेखकाची सुप्त इच्छा आहे अन ग...